Czy ustawa o ochronie danych osobowych wskazuje, co należy rozumieć pod pojęciem przetwarzania danych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego?

Nie,  jest to jedno z pojęć niedookreślonych zawartych w tej ustawie, dlatego w celu jego zrozumienia konieczne wydaje się odwołanie do istniejącego na gruncie Kodeksu cywilnego orzecznictwa i literatury przedmiotu, poprzez zastosowanie tzw. wykładni językowej.

Pojęcie "drobnych bieżących spraw życia codziennego", użyte w art. 43 ust. 1 pkt 11 nie zostało zdefiniowane w ustawie. Także Kodeks cywilny, który się nim posługuje, nie precyzuje omawianego sformułowania. Konieczne zatem wydaje się odwołanie do istniejącego na gruncie Kodeksu cywilnego orzecznictwa i literatury przedmiotu. Uznać więc należy, że chodzi o sprawy drugorzędne, nie mające zasadniczego znaczenia dla administratora danych. Jednocześnie jednak ta "drugorzędność" powinna mieć charakter obiektywny, w przeciwnym wypadku zbiór zawierający określone dane i służący określonym celom, prowadzony przez jednego administratora, a uznany przez niego za prowadzony w "drobnych bieżących sprawach życia codziennego" może nie być uznany za taki przez innego dysponenta zbioru. W ujęciu subiektywnym określony zbiór dla jednych podmiotów stanowi rzeczywiście zbiór drugorzędny, dla innych natomiast mieć znaczenie zasadnicze. Może to doprowadzić do znacznej niejednolitości praktyki, co zwłaszcza z uwagi na penalizację nie zgłoszenia zbioru do rejestracji (art. 53 ustawy) nie powinno mieć miejsca. Generalny Inspektor wskazuje, że omawianym zwolnieniem objęte są księgi interesantów prowadzone w urzędach, księgi wejść/wyjść, rejestry przepustek czy też zbiory, w których dane osobowe przetwarzane są w celu identyfikacji osób mających dostęp do obiektów administratora danych (Sprawozdanie GIODO za rok 2000, s. 268: Sprawozdanie GIODO za rok 2002, s. 333).

„Drobne bieżące sprawy życia codziennego” to kategoria bardzo ocenna. W polskim porządku prawnym kojarzona jest jednoznacznie z drobnymi, bieżącymi sprawami życia codziennego z art. 14 § 2 i art. 20 Kodeksu cywilnego. Na gruncie Kodeksu cywilnego orzecznictwo nie wypracowało ścisłych granic spraw drobnych i bieżących z uwagi na wielość stosunków cywilno – prawnych oraz ogólny charakter przepisów regulujących te zagadnienie.