Czy Straż Miejska ma prawo pozyskiwać od swoich funkcjonariuszy informacje w zakresie obejmującym prywatne numery telefonów celem umieszczania tych danych na tzw. „listach alarmowych”?

Tak, Straż Miejska ma prawo pozyskiwać od swoich funkcjonariuszy informacje w zakresie obejmującym prywatne numery telefonów celem umieszczania tych danych na tzw. „listach alarmowych”.

Pozyskiwanie od funkcjonariuszy Straży Miejskiej informacji w zakresie ich prywatnych numerów telefonów, w celach umieszczania tych danych na tzw. „listach alarmowych”, znajduje oparcie w przesłance wskazanej w art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie danych osobowych, Zgodnie z tym przepisem, przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne, jeżeli jest niezbędne do wykonania określonych prawem zadań realizowanych dla dobra publicznego.

Przetwarzanie danych przez Straż Miejską (czyli w tym przypadku pozyskiwanie prywatnych numerów telefonów celem umieszczenia ich na tzw. „liście alarmowej”) znajduje oparcie w zarządzeniu Nr 1539/2004 Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 4 maja 2004 r. w sprawie realizacji zadań obronnych w podstawowych komórkach organizacyjnych Urzędu m.st. Warszawy, jednostkach pomocniczych, organizacyjnych i spółkach prawa handlowego m.st. Warszawy na okres zagrożenia bezpieczeństwa państwa (kryzysu polityczno-militarnego i wojny). W okresie zagrożenia bezpieczeństwa państwa, Straż Miejska jako jednostka organizacyjna gminy „zobowiązana jest do realizacji przedsięwzięć organizacyjno – planistycznych związanych z właściwym przygotowaniem ich na okres i w warunkach zagrożenia bezpieczeństwa państwa (kryzysu polityczno – militarnego i wojny). Dlatego takie działanie polegające na pozyskiwaniu prywatnych numerów telefonów funkcjonariuszy celem umieszczenia ich na „liście alarmowej” należy uznać za zgodne z literą prawa.

Należy jednocześnie podkreślić, iż dane zamieszczone na tzw. „listach alarmowych”, zebrane w celu związanym z wykonywaniem przez Straż Miejską zadań związanych z zarządzaniem kryzysowym, mogą być wykorzystywane wyłącznie dla realizacji tych celów, czyli wówczas, kiedy potrzeba skontaktowania się z odpowiednim funkcjonariuszem nie budzi wątpliwości i jest ściśle związana z zaistnieniem „sytuacji kryzysowej”. Taki wymóg nakłada ustawa o ochronie danych osobowych na każdego administratora danych w art. 26 ust. 1 pkt 2, zgodnie z którym, administrator danych przetwarzający dane powinien dołożyć szczególnej staranności w celu ochrony interesów osób, których dane dotyczą, a w szczególności jest obowiązany zapewnić, aby dane te były zbierane dla oznaczonych, zgodnych z prawem celów i nie poddawane dalszemu przetwarzaniu niezgodnemu z tymi celami.